EN İYİ İHTİMALLE

Cevdet Erek
Köken Ergun
Deniz Gül
Gözde İlkin
Yasemin Özcan Kaya
Nalan Yırtmaç

1–15 Eylül
Açılış: 1 Eylül 2009 Salı 19:00
Tartışma: 5 Eylül 2009 Cumartesi, 17:00
„Misafir sanatçı programlarının konsepti, hedefleri ve yararları“
Sergi sanatçıları, Öykü Özsoy, Serra Özhan ve Adnan Yıldız ile (Skype
aracılığıyla)

Adres: Tatar Beyi Sokak 27 Kuledibi İstanbul

Sanatçı misafirlik programları günümüzde gittikçe daha yaygın bir
kültürel üretim aracı haline gelmekte. Sanatçılara başka bir çevrede
zaman harcama, başka bir sanat ortamını deneyimleme, o yerin içinde ve
ötesinde ağ kurma olanağı sunuyor. Ayrıca, sergi konseptindeki kısa
dönemli konaklamaları kapsayan bir sergi kurulumu çeşidi oluştu.
Böylece, sanatçılar sergi konsepti çerçevesinde kısa zamanda yeni
çalışmalar üretmek için başka bir çevreye davet ediliyor ya da
gönderiliyor. Sanatçı rezidansları küratörel araştırmalar için faydalı
kaynaklar, ağ oluşumu için önemli bir araç olabilir; sanatçının
deneyimini ve uygulamalarını katalize edebilir. En iyi ihtimalle hem
sanatçı, hem kurum, hem de içerideki ve dışarıdaki sanat ortamı
kazançlı çıkar.

„En İyi İhtİmalle“ adlı sergide Cevdet Erek, Köken Ergun, Deniz Gül,
Gözde İlkin, Yasemin Özcan Kaya ve Nalan Yırtmaç misafirlik
programlarında geliştirilmiş çalışmaları ve projeleri sergiliyorlar.

Cevdet Erek, 2008 yılında Mataro’daki Can Xalant Centre for Cre­ation
and Contemporary Thought’ta 1 aylık konaklaması süresinde „Sanatçıyı
Gölgeleyen Anıt“ fikrini geliştirdi. Fikir, sanat için yurtdışında,
„dışarıda“ veya hareketlilik halinde olan insanlara ithaf edilmiş
ironik bir kahramanlık metninin biçimlendirdiği gölgeliğin yapımını
içeriyor. Gölgelik, önümüzdeki ay Barcelona’da Capella’da
sergilendikten sonra gerçek yerine yerleştirilecek. Erek „En İyi
İhtimalle“de  gölgeliğin küçük modelini sergiliyor.

Köken Ergun 2004’te 6 ay kaldığı New York’taki Location One’da „So
Much“ adlı performans vide­osunu çekti. Kentin merkezi yerlerinde daha
önce bir bilgisayar virüsü olarak tasarladığı „there is so much love
in this world“ (bu dünyada çok fazla sevgi var) metnini taşıyan el
ilanları dağıttı. Bir kampanyaymış gibi kurgulanan bu performansta
Ergun dağıtım stratejilerini uyarlıyor ve bu stratejilerin toplumsal
ve politik amaçlarını sorguluyor.

2008 yılında Deniz Gül iki ayını Tokyo Wonder Site, Institute of
Contemporary Arts and Internati­onal Cultural Exchange’ de geçirdi.
Burada, „Stop Mama Stop!“ (Dur Anne Dur) başlığı altında iki video
çalışması yaptı. Çalışmalardan ilki bir annenin evde kızının saçlarını
keserken görüntülerken, diğerinde ise bir anne kızıyla ip atlıyor. Her
iki vide­oda da annenin eylemlerinin kızı tarafından durdurulmaya
çalıştığını izliyoruz; oysa kızın, anneliğe özgü kontrol ve disipline
karşı gelmekte başarılı olup olmadığı belirsizliğini koruyor.

2006 yılında Gözde İlkin „Topkapı“ adlı sergi için 2 ay konakladığı
Spedition Bremen’de Alman sanatçı Susanne Katherina Willand ile
birlikte çalıştı. Her iki sanatçı da „Yer“ adlı projeleri için kişisel
gündelik kültür kesitleri ve sembolleri içeren mendiller işlediler ve
bu mendilleri seyircilerin içinde oturabileceği bir çadır formunda
yerleştirdiler. Serginin ardından İlkin’in bir perdeye çevirdiği
mendiller Willand’ın çerçevelenmiş iki işlemesinin yanında sergiliyor.

2005 ve 2007 yılları arasında Yasemin Özcan Kaya diğer 14 sanatçıyla
birlikte Transfer adlı Alman-Türk değişim projesine katıldı.
Almanya’daki 2 aylık misafir sanatçılığın ardından Özcan Kaya
İstanbul’da coğrafi temsili ve kültür politikalarını yansıttığı
„Transfer ziyareti“ adlı vide­oyu çekti. „Transfer ziyareti“ vide­osu
2007’de Istanbul, Aachen, Bochum ve Münster’de sergilendi.

Burada slayt gösterimi şeklinde sunulacak olan Münih defteri adlı
çalışmadaki kolajlar 2004 yılında Münih’te hazırlandı. Bir Hafriyat
sergisi olan „Yalan Dünya/Falsche Welt“ çerçevesinde Nalan Yırtmaç 2
ayını Rathausgalerie’de geçirdi. Yırtmaç, bu sergi için „Obez insanlar
terörist olamazlar“ adlı stensili yapmıştır.

Manzara İstanbul, Almanya’dan üç kurumun işbirliği ile Galata Kulesi
yakınlarındaki Tatar Beyi sokakta zemin katında sergi alanı bulunan
dört katlı rezidans binasında gerçekleştirecektir.  Misafir sanatçılar
kurumlar tarafından seçilip gönderilirken, sergi alanı programı
Manzara Perspectives, Anna Heidenhain ve Kristina Kramer tarafından
organize edilecektir.


///

BEST CASE SCENARIO

Cevdet Erek
Köken Ergun
Deniz Gül
Gözde İlkin
Yasemin Özcan Kaya
Nalan Yırtmaç

1–15 September
Opening Tuesday 1 September 2009, 7pm
Discussion Saturday 5 September 2009, 5pm
„Concepts, aims and benefits of artist-in-residence programs“
With the artists of the exhibition and Öykü Özsoy, Serra Özhan and
Adnan Yıldız (via skype)

Adress: Tatar Beyi Sokak 27 Kuledibi İstanbul

Residencies become a more and more common tool for cultural production
nowadays. To artists they give the possibility to spend some time in
another environment, experi­ence another art scene and build up a
network in that place and beyond. Furthermore a type of exhibition
making has developed that includes short-stay residencies in the
exhibition concept, so the artists are invited or sent to another
context to produce new works in the framework of the exhibiti­ons
concept in a short time. Residencies can be useful sources for
curatorial rese­arch, an important tool for networking and can catalyze
the artist’s experi­ence and practise. In an ideal case it is a
win-win-situation for the artists, the instituti­ons and the art scenes
at home and abroad.

In the exhibition „Best Case Scenario“ Cevdet Erek, Köken Ergun, Deniz
Gül, Gözde İlkin, Yasemin Özcan Kaya and Nalan Yırtmaç show works and
projects that have been developed on residencies.

During his 1-month-stay at Can Xalant Centre for Cre­ation and
Contemporary Tho­ught in Mataró in 2008 Cevdet Erek cre­ated the idea
for the „Monument Shading The Artist“. The idea consists of the
construction of a shade which is in form of an ironic heroic text
dedicated to people who are abroad, „outside“ or in the state of
mobility for art’s sake. This shade is going to be installed in its
real place after being exhibited in Capella in Barcelona next month.
In „Best Case Scenario“ Erek shows a scalemodel of the shade.

Köken Ergun shot the performance video „So much“ while he stayed at
LOCATION ONE in New York for six month in 2004. In central places of
the city Ergun distributed flyers with the writing there is so much
love in this world. These words he had designed as a computer virus
before. In this performance, which in the video is edited like a
campa­ign, Ergun adapts and  questi­ons startegies of distribution and
their social and political intenti­ons.

In 2008 Deniz Gül spent two month at Tokyo wonder site, Institute of
Contemporary Arts and Internati­onal Cultural Exchange. There she made
two videos under the title „Stop Mama Stop!“. One is showing a mother
cutting her daughters hair at home, in the other one mother and
daughter are playing skipping. In both videos the daughter tries to
Stopp the mothers action whereas it rema­ins uncertain whether she can
succeed aga­inst the maternal control and disciplin.

In 2006 Gözde İlkin collaborated with the german artist Susanne
Katherina Willand during a 2-month residency for the exhibition
„Topkapi“ in Spedition Bremen. For the work „place“ both artists
embro­idered handkerchi­efs with scences and symbols of personal
everyday culture and installed them in form of a tent where visitors
could sit in. After the exhibition İlkin altered her handkerchi­efs to
a curtain that she is showing now next to two framed embro­ideries of
Willand.

Between 2005 and 2007 Yasemin Özcan Kaya participated in the
german-turkish exchange project „transfer“ together with 14 other
artists. After her 2-month residency stay in Germany Özcan Kaya shot
the video „transfer visit“ in Istanbul in which she is reflecting on
geographical representation and cultural politics. The video „transfer
visit“ was exhibited in Istanbul, Aachen, Bochum and Münster in 2007.

The collages from the „Münih defteri“ that are shown here in form of a
slideshow have been made in Munich in 2004. Nalan Yırtmaç spent there
2 month on a residency at the Ratha­usgalerie in the framework of the
Hafriyat exhibition „Yalan Dünya/Falsche Welt“. For that exhibtion she
made the stencil „Obez people can not be terrorists“.

In collaboration with Manzara Istanbul three instituti­ons from Germany
initi­ated a new four-storied residency building with an exhibition
space on the gro­und floor in Tatar Beyi Sokak, close to the Galata
Tower. While the resident artists are chosen and sent by the
instituti­ons, the program of the exhibition space is organised by
Manzara Perspectives, Anna Heidenhain and Kristina Kramer.

///

BEST CASE SZENARIO

Cevdet Erek
Köken Ergun
Deniz Gül
Gözde İlkin
Yasemin Özcan Kaya
Nalan Yırtmaç

1.-15. September
Eröffnung Dienstag 1. September 2009, 19.00 Uhr
Diskussion am 5. September 2009 um 17.00 Uhr
„Konzepte, Ziele und Profit von Residenzprogrammen“
mit den Künstlern der Ausstellung sowie Öykü Özsoy, Serra Özhan und
Adnan Yildiz (via skype)

Adresse: Tatar Beyi Sokak 27 Kuledibi İstanbul

Künstlerresidenzen werden eine zunehmend verbre­itete Strategie der
Kulturproduktion. Sie ermöglichen Künstlern, eine gewisse Zeit in
einer anderen Umgebung zu verbringen, eine andere Kunstszene zu
erleben und in diesem Umfeld Kontakte zu knüpfen und neue Arbe­iten zu
produzi­eren. Gle­ichze­itig hat sich eine Art des Ausstellungsmachens
entwickelt, die Residenzen in das Konzept konkret mit einbezi­eht. So
sollen die eingeladenen Künstler in meist kurzer Zeit am anderen Ort
eine neue Arbeit im Rahmen jenes Ausstellungskonzeptes entwickeln und
realisi­eren.

Residenzprogramme sind eine nützliche Resso­urce für die Recherche von
Kuratoren, und ein wichtiges Instrument zum Networken und Katalysi­eren
der Erfahrungen und Arbe­itswe­isen der Künstler. Im Ide­alfall sind
Residenzen sowohl auf Seiten der Künstler, der Instituti­onen sowie der
Kunstszenen zu Hause und im Ausland bere­ichernd.

In der Ausstellung „Best Case Szenario“ zeigen Cevdet Erek, Köken
Ergun, Deniz Gül, Gözde İlkin, Yasemin Özcan Kaya und Nalan Yırtmaç
Arbe­iten, die im Kontext eines Residenza­ufenthalts entstanden sind.

Die Idee für das „Monument, das dem Künstler Schatten spendet“
entwickelte Cevdet Erek 2008 während seines einmonatigen
Arbe­itsa­ufenthaltes im Can Xalant Centre for Cre­ation and Contemporary
Tho­ught in Mataró.Seine Arbeit besteht aus einem hölzernen Sonnendach in Form eines 
ironischen hero­ischen Schriftzuges im Angedenken an alle Menschen,
die sich für die Kunst im Ausland, “dra­ußen” oder im ständigen Status
von Mobilität aufhalten. Nächsten Monat wird das Sonnendach in Capella
in Barcelona ausgestellt und danach an seinem ursprünglichen Ort
installi­ert werden. In „Best Case Scenario“ zeigt Erek ein Modell des
Sonnendaches.

Während eines sechsmonatigen Aufenthaltes 2004 in LOCATION ONE (New
York) drehte Köken Ergun das Performancevideo „So much“.  An zentralen
Stellen in der Stadt verte­ilt Ergun Flyer mit der Aufschrift there is
so much love in this world, ein Schriftzug, den er zuvor als
Computervirus designed hatte. Mit dieser Performance, die im Video wie
eine Kampagne inszeni­ert ist, adapti­ert und hinterfragt Ergun
Distributi­onsstrategien und ihre gesellschaftlichen und politischen
Absichten.

Deniz Gül verbrachte  2008  zwei Monate im Tokyo wonder site,
Institute of Contemporary Arts and Internati­onal Cultural Exchange.
Dort entstanden unter dem Titel „Stop Mama Stop!“ zwei Videos. Das
eine zeigt wie eine Mutter ihrer Tochter zu Hause die Haare schne­idet,
in dem anderen spi­elen Mutter und Tochter Seilspringen. In beiden
Videos versucht die Tochter die Aktion der Mutter mit der Aufforderung
„Stop Mama Stop!“ zu beenden, wobei es unklar ble­ibt, ob sie sich
gegen die mütterliche Kontrolle und Disziplin durchsetzen kann.

Gözde İlkin arbe­itete 2006 während einer zwe­imonatigen Residenz in der
Spedition Bremen, zu der sie im Rahmen der Ausstellung „Topkapi“
eingeladen war, mit der deutschen Künstlerin Susanne Katherina Willand
zusammen. Für die Arbeit „place“ haben beide Künstlerinnen
Stofftaschentücher mit Szenen und Symbolen persönlicher Alltagskultur
bestickt und diese in Form eines begehbaren Zeltes installi­ert. Nach
Ende der Ausstellung hat İlkin ihre Tücher zu einem Vorhang
umge­arbe­itet, den sie jetzt neben zwei gerahmten Stickere­ien von
Willand zeigt.

Zwischen 2005 und 2007 nahm Yasemin Özcan Kaya neben 14 weiteren
Künstlern an dem deutsch-türkischen Austa­uschprojekt „transfer“ teil.
Nach ihrem zwe­imonatigen Residenza­ufenthalt in Deutschland mit
zahlre­ichen das Projekt begle­itenden Vorträgen und Workshops drehte
Özcan Kaya das Video „transfer visit“ in Istanbul, in dem sie die
Repräsentation von Geographien und Nati­onalitäten im Kontext von
Kulturpolitik reflekti­ert. Das Video „transfer visit“ wurde 2007 in
vier „Transfer“-Ausstellungen in Istanbul, Aachen, Bochum und Münster
geze­igt.

Die hier als Slideshow geze­igten Collagen „Münih defteri“ entstanden
2004 in München. Nalan Yırtmaç verbrachte dort einen zwe­imonatigen
Residenza­ufenthalts in der Ratha­usgalerie im Rahmen der
Hafriyat-Ausstellung „Yalan Dünya/Falsche Welt“. Für diese Ausstellung
machte sie das Stencil  „Obez people can not be terrorists“.

In Kooperation mit Manzara Istanbul haben drei Instituti­onen aus
Deutschland ein vierstöckiges Künstlerresidenzhaus in Tatar Beyi Sokak
nahe des Galataturms eröffnet. Die Residenzkünstler werden von den
Instituti­onen ausgewählt; das Programm des Ausstellungsra­umes im
Erdgeschoss wird von Manzara Perspectives, Anna Heidenhain und
Kristina Kramer organisiert.