Sizi sergi açılımıza davet ediyoruz
22 ocak, saat 19’da

Nancy Atakan
OBSESSION / TAKINTI

Herşey bir arzu nesnesi olabilir. Her türlü nesne, arama, seyretme, toplama sahip olma dileği uyandırabilir. Takıntı belki hayatın en önemli amacı değil fakat istemeden de olsa takıntılar hayatın içerisinde devam ediyor. Bazı insanlar tutkularını reddederler, bazıları beslerler, bazılarıda derinlerine girer. Arzu nesnesini kontrol altına alma veya en azından ona yaklaşma çabası oldukça büyüktür. Aynı zamanda çeşitlerinin izinden tekrara gitme…

Mahrem veya yasak konulara yaklaşıp kontrol kaybedildiğinde, her toplumun, kadın veya erkeğin, rolleri bakımdan tutkuyu zararsız bir şekle dönüştürme yöntemi vardır. 

Uluslararası otel odalarında hassas nakışın ipliği sıklaşırsa, mahrem dolaplar ve şehir altyapıları masum dantel kadar güzel veya çözülemeyen düğüm kadar karmaşık olabilir.

Nancy Atakan’nın eserleri iki mekanda sergileniyor:
Sahkulu Mah. Galipdede Cad No. 55 A1
ve
Galatakulesi Sokak No 3/2
Kuledibi/Beyoğlu/Istanbul

Manzara-perspectives’in sergi programlari Anna Heidenhain ve Kristina Kramer tarafindan organize edildi.

Nancy Atakan
OBSESSION / TAKINTI

Everything can be the object of desire. All kind of objects can evoke the wish to trace them, to observe them, to collect them and to own them. Obsessi­ons are developing, not necessarily as the main purpose in life but unwillingly, by the way… Some people cultivate their passi­ons, some deny them, and some let themselves go within them. The attempt to control the object of desire or at least to come a little closer by accumulating it is big. Also to gain the possibility to trail off again in its variety.

As every loss of control touches upon intimate and taboo like matters, every soci­ety has its own way of transforming passion along its genderspecific role assignments.

And if there tightens a thread of delicate needlework thro­ugh internati­onal hotelro­oms, private closets and the bra­idy structure of the urban then it can be as
bea­utiful as innocent lace or as complicated as an indissoluble knot.

Nancy Atakan’s works will be shown in two places:
Sahkulu Mah. Galipdede Cad No. 55 A1
and
Galatakulesi Sokak No 3/2
Kuledibi/Beyoğlu/Istanbul

The exhibition series of manzara-perspectives is organised by Anna Heidenhain and Kristina Kramer.

Nancy Atakan
OBSESSION / TAKINTI

Alles kann Gegenstand der Begi­erde werden. Alle möglichen Objekte können den Wunsch hervorrufen, sie zu verfolgen, zu beobachten, zu sammeln und besitzen zu wollen. Obsessi­onen entwickeln sich, nicht unbedingt als primärer Lebensinhalt sondern ungewollt, nebenbei.… Manche Menschen pflegen ihre Leidenschaften, manche verne­inen sie und wiederum andere lassen sich darin gehen. Der Versuch, das Objekt der Begi­erde zu kontrolli­eren oder ihm zumindest ein Stück näher zu kommen indem man es anhäuft ist groß; nicht zuletzt um sich dann wieder je nach Bedarf in seiner Vielfalt verli­eren zu können.

So wie jeder Kontrollverlust intime und tabu­isi­erte Bere­iche berührt, hat jede
Gesellschaft ihre eigene Art Leidenschaften zu transformi­eren — nämlich entlang ihrer geschlechts– und ihrer gesellschaftsspezifischen Rollenzuschreibungen.

Und spannt sich ein Faden von feiner Handarbeit durch internati­onale Hotelzimmer,
private Kle­iderschränke und das Stadtgeflecht, so kann das zwar so schön wie unschuldige Spitze aber auch so komplizi­ert wie ein
una­uflösbarer Knoten sein.

Nancy Atakans Arbe­iten sind an zwei Orten ausgestellt:
Sahkulu Mah. Galipdede Cad No. 55 A1
und
Galatakulesi Sokak No 3/2
Kuledibi/Beyoğlu/Istanbul

Die Ausstellungsre­ihe manzara-perspectives wird von Anna Heidenhain und Kristina Kramer organisiert.

Suat Öğüt
Hızlandırılan domestik yaşam

Hergün birçok insan A noktasında B noktasına doğru hareket ediyor, bazen ilerleyemiyorlar veya bir engele takılıyorlar ama bir şekilde herşey hareket etmeyi sürdürüyor. Bu bize bu insanların ulaşmaya çabaladıkları orjinal amaçlarını giderek yaklaşıp yaklaşmadıklarını sorgulatıyor. Domestik yaşam kendini tekrar ederek günbegün devamlılığını sağlıyor gibi görünüyor. Bu yüzden de dış dünyanın tam tersiymiş imajını veriyor. Suat Öğüt var sayılan sessizliğin maskesini düşürmek için işleri aracılığıyla domestik dünyayı yabancılaştırdığı kadar küçük buluşlarıyla onu rahatsız da ediyor. İlk bakışta herşey normal görünüyor: Sanki apartmanda kalan kişi heran içeri dalacakmış hissi veren, son derece kişisel olarak düzenlenmiş bir apartman dairesi. Televizyon açık ve ev araç gereçleri kullanıma hazır bir halde bekliyor. Haberlerin anlaşılabilir olandan çok daha hızlı geçiyor olması ve günün başlıklarının hızlandırılmış resimlerinin alakasızlığında kaybolması ise yalnızca ikinci bakışta göze çarpıyor. “Dünyanın geri kalanı” performans serisinde ise Suat, modern ev teknolojilerinin gelişiminden nasıl bağımsız olunabileceğini basit yöntemlerle gösteriyor. Varsayılan konuğa bir başka ipucuda genç bir adamın asker üniforması içinde çekilmiş ve çerçevelenmiş resimlerinden oluşuyor gibi görünüyor. Ülkesine verdiği hizmetler karşılığında birçok ödül almış bu adam Suat Öğüt’ün ta kendisi. Onun farklı uluslara ait üniformaları giyiyor olduğu gerçeği ikinci bir bakışta belirginleşiyor. Suat, domestik dünyaya kendi fikirleriyle yerleşiyor ve onu dönüştürüyor. Buradan yola çıkarak haberler ve asker üniformalarında işaret edilen ” Dış Dünya” ya dair kendi imajlarını oluşturuyor.

Açılış 18 Aralik 2008, saat 19.00
“Pera Pera” Sahkulu Sokak No.15/4 Kuledibi/Beyoglu/Istanbul
look at: http://www.manzara-istanbul.com/en/living/plan.php

Suat Öğüt
Spe­eding up domestic life

Too many people move daily from a to b, they get stuck or blocked, but somehow things are still moving which raises the question, whether people got closer to the aim they originally persuit or not. Domestic life seems to continue day by day due to its repetition. Thus it appe­ars to be the outside´s opposite. Suat Ögüt alli­enates with his works the domestic environment as well as disturbs it with little interventi­ons which unmask the assumed silence. On first sight everything seems to be normal: a very personal arranged appartment, an atmosphere as if the resident would step in any moment. The TV runs and the housework equ­ipment is ready installed to be used. Only on second sight it is striking that the news are too accelerated to understand and that the daily headlines get lost in the irrelevance of highspe­eded pictures. In the performance series “The rest of the world” Suat simulates with simple means how to be independent from the development of modern household technology. Another hint to the supposed resident, seems to be the framed pictures of a young man in a soldier´s uniform. The man, who is decorated several times for serving his country is Suat Ögüt himself. And on second sight it becomes apparent that the uniforms he wears are of vari­ous nati­ons. Suat occupates and implements the domestic environment with his own ideas. And exactly from that aspect he cre­ates an own image of the “Outside world” that is pointed out in the news and the soldiers´photographs.

Opening, December 18, 7pm
“Pera Pera” Sahkulu Sokak No.15/4 Kuledibi/Beyoglu/Istanbul
look at: http://www.manzara-istanbul.com/en/living/plan.php

Suat Öğüt
Spe­eding up domestic life

Zu viele Leute bewegen sich täglich von a nach b, ble­iben stecken und stehen; dennoch bewegt sich irgendwie etwas und man fragt sich, ob sie dem, was sie eigentlich verfolgen, ein Stück näher gekommen sind. Häusliches Leben jedoch sche­int sich in seiner Wiederholung täglich ungehindert fortzusetzen und so einen Gegenpol zum “Dra­ussen” zu bilden. Suat Ögüt verfremdet mit seinen Arbe­iten das häusliche Umfeld und stört es durch kle­ine Interventi­onen, um die verme­intliche Ruhe zu entlarven. Auf den ersten Blick ersche­int alles normal, eine sehr persönlich eingerichtete Wohnung, deren Bewohner gle­ich zur Tür here­inkommen könnten. Der Fernseher läuft, zur Hausarbeit sind verschi­edene Utensilien aufgebaut. Erst beim zwe­iten Hingucken fällt auf, dass Suat das Tempo der Nachrichten so beschle­unigt hat, dass nichts mehr zu verstehen ist und sich die Schlagze­ilen des Tages in der Belanglosigkeit schneller Bilder verli­eren. In der Performanceserie “The rest of the world” simuli­ert Suat mit einfachen Mitteln wie man von der ständigen Entwicklung moderner Haushaltstechnik unabhängig sein kann. Einen weiteren Hinweis auf die verme­intlichen Bewohner sche­int eine Reihe von gerahmten und an exponi­erter Stelle aufgestellten Fotos eines jungen Mannes in Soldatenuniform zu geben. Der Mann, der mit Ausze­ichnungen und Orden dekori­ert im Dienst für Volk und Vaterland steht, ist Suat Ögüt selbst, der wie auf den zwe­iten Blick erkenntlich wird, die unterschi­edlichsten Uniformen vieler Nati­onen trägt. Suat besetzt und bestückt die häusliche Umgebung mit seinen eignen Ideen. Und eben aus dieser Perspektive schafft er ein eigenes Bild von der “Aussenwelt”, das durch die Nachrichten und die Soldatenbilder verde­utlicht wird.

Eröffnung 18. Dezember 2008, 19.00 Uhr
“Pera Pera” Sahkulu Sokak No.15/4 Kuledibi/Beyoglu/Istanbul
Stadtplan: http://www.manzara-istanbul.com/en/living/plan.php

Opening 13 November 2008, 7pm

Serdar Ekrem Sokak 10/14
Kuledibi/Beyoglu/Istanbul

Arne Uebel´s panoramic photographs give an insight in the vari­ous facets of the unmanage­able dimensi­ons of Istanbul. Those aspects often seem to be hidden behind the prevalent panorama of the Bosphorus. His long photographs are composed realities showing outskirts of Istanbul. Here it becomes visible what is about to vanish and what is about to rise in future. Once, in order to get an overview of the urban development, panorama photographers used to let cameras fly with ballo­ons and let them shoot panorama views. Arne Uebel cho­oses a perspective from below to overview the potential of the constant shift of the marginal areas.

Die Panoramen Arne Uebels geben Einblick in die vielen Facetten und die unüberscha­ubaren Dimensi­onen Istanbuls, die sonst oft hinter dem langläufigen Bosporus Panorama verschwinden. Sie sind Ansichten zusammengesetzter Realitäten an den Peripherien, die aufze­igen was im Begriff ist zu vergehen und neu zu enstehen. Während Panoramafotografen einst Ballons mit Kameras über die Stadt fli­egen liessen, um sich einen Überblick von deren urbaner Entwicklung zu verschaffen, so wählt Arne Uebel eine Perspektive, von der aus er das Potential der sich ständig verschi­ebenden Randgebi­ete von unten überblickt.