29.-30.01.2010

Açılış/opening: 29.01.2010, saat 19.00/7pm

Ziyaret saatleri/visiting hours: 14.00–21.00/2-9pm

Kiblelizade Sokak 10/2
Sishane / Kuledibi — Istanbul

Manzara Perspective, apartman dairelerinde yer alan sergiler dizisi kapsamında, Tatbikat ekibinin deneysel bir müdahalesini sunmaktan mutluluk duyar.

Gelişen olayların ne kadarı mekana yapışır, hangi davranışlar kayıtsızlık ile ortadan kaybolur? Ve hangileri tarihe yazılır?

Bir mekanın anıları orada yaşanan farklı deneyimlerden oluşur. Ve ayrıca kısa süre için yaşanılan ve sürekli misafirleri değişen bir yerde, geçici izler kalır, deneyimler birikir, üstüste biner, yavaş yavaş solar veya yaşananlar oraya ithaf edilir.

”Alışkanlıklar” ile, Tatbikat, kapılar kapılar arasında gerçekleşen olayların sonrasında görünebilir ve anımsanabilir olma olasılıklarını deneyimliyor.

Bir hafta süre ile Tatbikat’ın altı kişilik ekibi bir tatil dairesine yerleşecekler, kişisel alışkanlıklarını ve deneyimlerinin kaydını tutacaklar.

Daha önce, “Bellekteki anılar” ile, Tatbikat ekibi özel alan ve sergi mekanının sınırında çalışarak Hafriyat Karaköy mekanını geçici bi ev haline getirdiler.

Tatbikat ekibi yeni misafirleri ve alışkanlıklarını sürekli mekanında karşılayan Manzara Perspectives’ın bir dairesi ile uğraşıyorlar. Bir yerin kişisel eşyaları kısa süreli kalışlarda bile mekanın sahibine dair ve onların alışkanlıkları üzerine önermeler yaratırlar, oysa bu hazır-mekanda Tatbikat ekibi deneyimlerine ve anılarına gore bu alanı tekrar düzenlemek yerine alışkanlıklarını yakalamak için kullanıyorlar.

—

Manzara Perspectives is happy to present an experimental intervention of the artist collective Tatbikat (field exercise) within the context of the series of exhibiti­ons in flats.

How much of the occured rema­ins to stick to one place, which acts disappear in oblivion and which ones do write history?

The “memory of a place” is constituted from the vari­ous experi­ences that are made there. And in a place that is “inhabited” only for a short period of time and that is characterized by a high turnover of residents, ephemeral traces remain, the experi­ences accumulate, overlap, fade or inscribe themselves.

With “Familiar Habits” Tatbikat experiments along the question of what happens if elapsed occurrences, that have taken place in the privacy of a home, are afterwards revisu­alized and recalled in the same space.

For the duration of one week the six members of Tatbikat will occupy one holiday appartment, inclusive of all individual affecti­ons, and capture their experi­ences on video.

Alre­ady before, in “Recollecting memories”, Tatbikat has worked on the borderline between privat rooms and exhibition space when they transformed the space of Hafriyat Karaköy in a temporary home one year ago.

In the framework of Manzara Perspectives Tatbikat deals with a place that is constantly ready to welcome new residents and their habits. The individual furnishing suggests the state of residential ownership to the short-term inhabitants, whereas they use the ready-made space rather than to reshape it according to their own preferences.

—

Manzara Perspectives freut sich,  das Künstler-Kollektiv Tatbikat (Feldübung) mit einer experimentellen Aktion im Kontext der Ausstellungsre­ihe in Wohnungen zu präsentieren.

Wieviel von dem Geschehenden ble­ibt an einem Ort haften, welche Handlungen verschwinden im Vergessen und welche schre­iben Geschichte?

Das “Gedächtnis eines Ortes” konstitu­i­ert sich aus den verschi­edenen Erfahrungen, die dort gemacht  werden. Und an einem Ort, der immer nur für eine kurze Dauer  “bewohnt” wird und eine hohe Fluktu­ation von Residenten aufwe­ist,  ble­iben flüchtige Spuren zurück, häufen und überlagern sich die dort  gemachten Erfahrungen, verblassen oder schre­iben sich ein.

Mit “Familiar Habits” (Vertra­ute Gepflogenhe­iten) experimenti­ert Tatbikat entlang der Frage, was passi­ert, wenn bere­its vergangene  Geschehnisse, die in der Privatssphäre einer Wohnung gemacht wurden, in den gle­ichen Räumlichke­iten  im Nachhinein visu­alisi­ert und in Erinnerung gerufen werden. Für den Zeitraum einer Woche  wird Tatbikat zu sechst in einem Feri­enappartment inklusive aller individu­ellen Vorli­eben unbeschränkt wohnen und leben und dies mit selbergedrehten Filmen festhalten.

Tatbikat arbe­itete auch schon zuvor an der Grenze zwischen privaten Räumen und  Ausstellungsraum und transformi­erte vor einem Jahr mit “Recollecting  Memories” die Räume von Hafriyat Karaköy in eine temporäre Wohnung.

Bei Manzara Perspectives setzt sich Tatbikat mit einem Ort  ause­inander, der ständig bereit ist, neue Residenten und ihre Gepflogenhe­iten zu empfangen. Die individulle Einrichtung suggeri­ert den ständig wechselnden Bewohneren ein Besitz– und Heimverhältnis; wobei sie den vorgefundenen Raum eher nutzen und sich in die Rolle des Hause­igners einfügen, als ihn nach ihren Vorli­eben neu zu gestalten.

Sena Başöz
Seviyesinden 43 Metre Yükseklikte
20 Mayis 2009, saat 19.00
Serdar Ekrem Sokak No. 10 Kat.5
Kuledibi-Beyoğlu

Zorlu koşullar altında bir planı gerçekleştirmek kesinlikle bir meydan okumadır. Bu planı gerekli herhangi bir önkoşul olmadan gerçekleştirmeye girişmek mekana dair her tür koşula karşı koymaktır. Mekanlar sınırlandırılmıştır ve bir amaca hizmet ederler. Profesyonel ve özel hayatlarımızda kendimizi birbirinden net çizgilerle ayrılmış mekanlarda bulur ve bu farklı sistemlerin bir parçası olarak hareket ederiz. Ufkumuz mekanlara indirgenir ve mekanlarla sınırlandırılırken biz bu yapının bir parçası olarak hareket etmeye devam ediyoruz. Sözkonusu yapı sadece yıllık iznimiz sırasında güya kesintiye uğruyor.

“Deniz Seviyesinden 43 Metre Yükseklikte”de Sena Başöz iki yeni işini sergiliyor.

Performans vide­osu “Yüzerek Geçmek” te biri oturma odası ve diğeri ofis olmak üzere iki farklı mekan tarafından dayatılan davranış desenlerini bozuyor. Bu odaları yüzerek geçerek onların sınırlarını aşmanın yanısıra kendi vücudunun sınırlarını da aşmak için kendini yarış-vari bir durumun içine sokuyor. Niyetini gerçekleştirmek için azminin yanısıra deniz gözlükleri ve bone gibi profesyonel ekipmanı da var. Mekan dahilinde belirlediği etapları tamamlamak için su pek de gerekli değil gibi görünüyor.

Örümcek isimli enstallasyonunda Sena Başöz odanın köşelerine bikinilerden yapılmış gergin ağlar bağlar. Bu ağ aynı zamanda hem cazip bir obje hem de tuzaktır.
Bikiniler klasik olarak tatil ve cazibe ile ilişkilendirilirler. Sena Başöz onları gerilmiş boş kıyafetler olarak yerleştirerek kadına dair hırpalanmış bir imgeye işaret eder.

To accomplish a plan under adverse conditi­ons is definitely challenging.

To appro­ach a plan despite the lack of any minimal preconditi­ons means to defy any condition of the place. Spaces are defined and they fulfill a function. Professi­onally and privately we find ourselves in determined spaces that are cle­arly separated from each other and we function as a part of these different systems. While our scope is bounded to places and regulated by them we are moving ste­adily within these networks that are only assumedly interrupted during our annual vacation.

In “43 meters above Sealevel” Sena Basöz shows two new works.

In her performance video “Swimming across” she disturbs the patterns of action that are implied by two different spaces, a living room and an office. By swimming thro­ugh these rooms she does not only overcome their determination but she also poses herself in a competition like situ­ation in order to overpower her own body.
She is strong-willed and professi­onally equ­ipped with goggles and a bathing cap to put her intent into practice. Water seems to be unnecessary for doing the kind of laps she has chosen.

In the Installation “Spider” Sena Basöz tightens a taut net out of bikinis into the corners of the room. This net is an allure and a trap at the same time.

Bikinis are a classical attribute for vacation and desirability. Sena Basöz installs them as overstressed and empty clothes and indicates a torn image of women.

Bei widrigen Umständen sein Vorhaben durchzusetzen ist in jedem Falle eine Hera­usforderung. Sein Vorhaben entgegen jeglicher Mindestvora­ussetzungen dennoch anzugehen, bede­utet, sich über jegliche Gegebenhe­iten des Ortes hinweg zu setzen.

Räume unterli­egen einer Bestimmung und erfüllen Funkti­onen. Beruflich und Privat bewegen wir uns in determini­erten, klar vone­inander abgegrenzten Räumen und agi­eren selbst als ein in diesen Systemen funkti­oni­erender Teil. Während unser Handlungsspi­elraum an Orte gebunden ist und von diesen dikti­ert wird, bewegen wir uns innerhalb dieser Netze und in festen Bahnen, die in vier Wochen Jahresurlaub verme­intlich durchbrochen werden.

In „43 meters above Sealevel“ zeigt Sena Başöz zwei neue Arbeiten.

In ihrem Performancevideo „Swimming across“ durchbricht sie die vom Ort auferlegten Handlungsmuster/Rollen indem sie zwei Räume – eine Wohnung und einen Büroraum – durchschwimmt. Dabei überwindet sie nicht nur die Bestimmung des Ortes sondern stellt sich der Hera­usforderung wie in einem Wettkampf den eigenen Körper zu überwinden. Sie ist ernsthaft entschlossen und professi­onell ausgerüstet, um mit Schwimmbrille und Badekappe ihr Vorhaben umzusetzen. Wasser sche­int unnötig zu sein, um die Bahnen zu ziehen, die sie sich ausgesucht hat.

In der Installation „Spider“ spannt Sena Başöz ein straffes Netz aus Bikinis in die Zimmerecken. Dieses Netz ist eine Verlockung und eine Falle zugle­ich. Bikinis als klassisches Attribut für Urlaub und Attraktivität installi­ert Sena Başöz als überspannte und leere Hüllen und deutet damit ein verzerrtes Fra­u­enbild an.

Açılış 20 Nisan, 19.00
Yüksek Kaldırım Cad. 19/4
Kuledibi Beyoğlu

Sizi sergi açılımıza davet ediyoruz
22 ocak, saat 19’da

Nancy Atakan
OBSESSION / TAKINTI

Herşey bir arzu nesnesi olabilir. Her türlü nesne, arama, seyretme, toplama sahip olma dileği uyandırabilir. Takıntı belki hayatın en önemli amacı değil fakat istemeden de olsa takıntılar hayatın içerisinde devam ediyor. Bazı insanlar tutkularını reddederler, bazıları beslerler, bazılarıda derinlerine girer. Arzu nesnesini kontrol altına alma veya en azından ona yaklaşma çabası oldukça büyüktür. Aynı zamanda çeşitlerinin izinden tekrara gitme…

Mahrem veya yasak konulara yaklaşıp kontrol kaybedildiğinde, her toplumun, kadın veya erkeğin, rolleri bakımdan tutkuyu zararsız bir şekle dönüştürme yöntemi vardır. 

Uluslararası otel odalarında hassas nakışın ipliği sıklaşırsa, mahrem dolaplar ve şehir altyapıları masum dantel kadar güzel veya çözülemeyen düğüm kadar karmaşık olabilir.

Nancy Atakan’nın eserleri iki mekanda sergileniyor:
Sahkulu Mah. Galipdede Cad No. 55 A1
ve
Galatakulesi Sokak No 3/2
Kuledibi/Beyoğlu/Istanbul

Manzara-perspectives’in sergi programlari Anna Heidenhain ve Kristina Kramer tarafindan organize edildi.

Nancy Atakan
OBSESSION / TAKINTI

Everything can be the object of desire. All kind of objects can evoke the wish to trace them, to observe them, to collect them and to own them. Obsessi­ons are developing, not necessarily as the main purpose in life but unwillingly, by the way… Some people cultivate their passi­ons, some deny them, and some let themselves go within them. The attempt to control the object of desire or at least to come a little closer by accumulating it is big. Also to gain the possibility to trail off again in its variety.

As every loss of control touches upon intimate and taboo like matters, every soci­ety has its own way of transforming passion along its genderspecific role assignments.

And if there tightens a thread of delicate needlework thro­ugh internati­onal hotelro­oms, private closets and the bra­idy structure of the urban then it can be as
bea­utiful as innocent lace or as complicated as an indissoluble knot.

Nancy Atakan’s works will be shown in two places:
Sahkulu Mah. Galipdede Cad No. 55 A1
and
Galatakulesi Sokak No 3/2
Kuledibi/Beyoğlu/Istanbul

The exhibition series of manzara-perspectives is organised by Anna Heidenhain and Kristina Kramer.

Nancy Atakan
OBSESSION / TAKINTI

Alles kann Gegenstand der Begi­erde werden. Alle möglichen Objekte können den Wunsch hervorrufen, sie zu verfolgen, zu beobachten, zu sammeln und besitzen zu wollen. Obsessi­onen entwickeln sich, nicht unbedingt als primärer Lebensinhalt sondern ungewollt, nebenbei.… Manche Menschen pflegen ihre Leidenschaften, manche verne­inen sie und wiederum andere lassen sich darin gehen. Der Versuch, das Objekt der Begi­erde zu kontrolli­eren oder ihm zumindest ein Stück näher zu kommen indem man es anhäuft ist groß; nicht zuletzt um sich dann wieder je nach Bedarf in seiner Vielfalt verli­eren zu können.

So wie jeder Kontrollverlust intime und tabu­isi­erte Bere­iche berührt, hat jede
Gesellschaft ihre eigene Art Leidenschaften zu transformi­eren — nämlich entlang ihrer geschlechts– und ihrer gesellschaftsspezifischen Rollenzuschreibungen.

Und spannt sich ein Faden von feiner Handarbeit durch internati­onale Hotelzimmer,
private Kle­iderschränke und das Stadtgeflecht, so kann das zwar so schön wie unschuldige Spitze aber auch so komplizi­ert wie ein
una­uflösbarer Knoten sein.

Nancy Atakans Arbe­iten sind an zwei Orten ausgestellt:
Sahkulu Mah. Galipdede Cad No. 55 A1
und
Galatakulesi Sokak No 3/2
Kuledibi/Beyoğlu/Istanbul

Die Ausstellungsre­ihe manzara-perspectives wird von Anna Heidenhain und Kristina Kramer organisiert.

Suat Öğüt
Hızlandırılan domestik yaşam

Hergün birçok insan A noktasında B noktasına doğru hareket ediyor, bazen ilerleyemiyorlar veya bir engele takılıyorlar ama bir şekilde herşey hareket etmeyi sürdürüyor. Bu bize bu insanların ulaşmaya çabaladıkları orjinal amaçlarını giderek yaklaşıp yaklaşmadıklarını sorgulatıyor. Domestik yaşam kendini tekrar ederek günbegün devamlılığını sağlıyor gibi görünüyor. Bu yüzden de dış dünyanın tam tersiymiş imajını veriyor. Suat Öğüt var sayılan sessizliğin maskesini düşürmek için işleri aracılığıyla domestik dünyayı yabancılaştırdığı kadar küçük buluşlarıyla onu rahatsız da ediyor. İlk bakışta herşey normal görünüyor: Sanki apartmanda kalan kişi heran içeri dalacakmış hissi veren, son derece kişisel olarak düzenlenmiş bir apartman dairesi. Televizyon açık ve ev araç gereçleri kullanıma hazır bir halde bekliyor. Haberlerin anlaşılabilir olandan çok daha hızlı geçiyor olması ve günün başlıklarının hızlandırılmış resimlerinin alakasızlığında kaybolması ise yalnızca ikinci bakışta göze çarpıyor. “Dünyanın geri kalanı” performans serisinde ise Suat, modern ev teknolojilerinin gelişiminden nasıl bağımsız olunabileceğini basit yöntemlerle gösteriyor. Varsayılan konuğa bir başka ipucuda genç bir adamın asker üniforması içinde çekilmiş ve çerçevelenmiş resimlerinden oluşuyor gibi görünüyor. Ülkesine verdiği hizmetler karşılığında birçok ödül almış bu adam Suat Öğüt’ün ta kendisi. Onun farklı uluslara ait üniformaları giyiyor olduğu gerçeği ikinci bir bakışta belirginleşiyor. Suat, domestik dünyaya kendi fikirleriyle yerleşiyor ve onu dönüştürüyor. Buradan yola çıkarak haberler ve asker üniformalarında işaret edilen ” Dış Dünya” ya dair kendi imajlarını oluşturuyor.

Açılış 18 Aralik 2008, saat 19.00
“Pera Pera” Sahkulu Sokak No.15/4 Kuledibi/Beyoglu/Istanbul
look at: http://www.manzara-istanbul.com/en/living/plan.php

Suat Öğüt
Spe­eding up domestic life

Too many people move daily from a to b, they get stuck or blocked, but somehow things are still moving which raises the question, whether people got closer to the aim they originally persuit or not. Domestic life seems to continue day by day due to its repetition. Thus it appe­ars to be the outside´s opposite. Suat Ögüt alli­enates with his works the domestic environment as well as disturbs it with little interventi­ons which unmask the assumed silence. On first sight everything seems to be normal: a very personal arranged appartment, an atmosphere as if the resident would step in any moment. The TV runs and the housework equ­ipment is ready installed to be used. Only on second sight it is striking that the news are too accelerated to understand and that the daily headlines get lost in the irrelevance of highspe­eded pictures. In the performance series “The rest of the world” Suat simulates with simple means how to be independent from the development of modern household technology. Another hint to the supposed resident, seems to be the framed pictures of a young man in a soldier´s uniform. The man, who is decorated several times for serving his country is Suat Ögüt himself. And on second sight it becomes apparent that the uniforms he wears are of vari­ous nati­ons. Suat occupates and implements the domestic environment with his own ideas. And exactly from that aspect he cre­ates an own image of the “Outside world” that is pointed out in the news and the soldiers´photographs.

Opening, December 18, 7pm
“Pera Pera” Sahkulu Sokak No.15/4 Kuledibi/Beyoglu/Istanbul
look at: http://www.manzara-istanbul.com/en/living/plan.php

Suat Öğüt
Spe­eding up domestic life

Zu viele Leute bewegen sich täglich von a nach b, ble­iben stecken und stehen; dennoch bewegt sich irgendwie etwas und man fragt sich, ob sie dem, was sie eigentlich verfolgen, ein Stück näher gekommen sind. Häusliches Leben jedoch sche­int sich in seiner Wiederholung täglich ungehindert fortzusetzen und so einen Gegenpol zum “Dra­ussen” zu bilden. Suat Ögüt verfremdet mit seinen Arbe­iten das häusliche Umfeld und stört es durch kle­ine Interventi­onen, um die verme­intliche Ruhe zu entlarven. Auf den ersten Blick ersche­int alles normal, eine sehr persönlich eingerichtete Wohnung, deren Bewohner gle­ich zur Tür here­inkommen könnten. Der Fernseher läuft, zur Hausarbeit sind verschi­edene Utensilien aufgebaut. Erst beim zwe­iten Hingucken fällt auf, dass Suat das Tempo der Nachrichten so beschle­unigt hat, dass nichts mehr zu verstehen ist und sich die Schlagze­ilen des Tages in der Belanglosigkeit schneller Bilder verli­eren. In der Performanceserie “The rest of the world” simuli­ert Suat mit einfachen Mitteln wie man von der ständigen Entwicklung moderner Haushaltstechnik unabhängig sein kann. Einen weiteren Hinweis auf die verme­intlichen Bewohner sche­int eine Reihe von gerahmten und an exponi­erter Stelle aufgestellten Fotos eines jungen Mannes in Soldatenuniform zu geben. Der Mann, der mit Ausze­ichnungen und Orden dekori­ert im Dienst für Volk und Vaterland steht, ist Suat Ögüt selbst, der wie auf den zwe­iten Blick erkenntlich wird, die unterschi­edlichsten Uniformen vieler Nati­onen trägt. Suat besetzt und bestückt die häusliche Umgebung mit seinen eignen Ideen. Und eben aus dieser Perspektive schafft er ein eigenes Bild von der “Aussenwelt”, das durch die Nachrichten und die Soldatenbilder verde­utlicht wird.

Eröffnung 18. Dezember 2008, 19.00 Uhr
“Pera Pera” Sahkulu Sokak No.15/4 Kuledibi/Beyoglu/Istanbul
Stadtplan: http://www.manzara-istanbul.com/en/living/plan.php